De Barkley Marathons zijn niet zomaar een race, maar een legendarische ultramarathon die bekendstaat als een van de zwaarste en meest bizarre ter wereld. In dit artikel lees je 10 fascinerende feiten over deze unieke uitdaging, die je eigenlijk ooit gedaan moet hebben in je leven.
1. De moeilijkste ultramarathon
Waar andere ultramarathons gericht zijn op finishen, draait de Barkley juist om falen. De race omvat vijf rondes van elk 32 kilometer door de ruige wildernis van Tennessee. De totale stijging is gelijk aan twee keer de Mount Everest beklimmen. Lopers hebben 60 uur om te finishen, en slechts 2% is daar ooit in geslaagd. Dat maakt de uitdaging extra bijzonder. Want hoe gaaf is het als je kunt zeggen dat je bij die ene 2% hoort?
2. Geïnspireerd door een gevangenisontsnapping
De race werd bedacht door Gary “Lazarus Lake” Cantrell, geïnspireerd door de ontsnapping van James Earl Ray, de moordenaar van Martin Luther King. Ray legde in 54 uur slechts 12 kilometer af door het omliggende terrein. Laz en zijn vrienden dachten: “Dat kunnen we beter” en de Barkley Marathons waren geboren. Over fraaie geschiedenis gesproken.
3. Het mysterieuze inschrijvingsproces
De Barkley staat bekend om zijn geheimzinnige inschrijving. Je moet een essay schrijven over waarom je mee wilt doen en inschrijfgeld betalen. De kosten zijn zo laag, omdat de marathons worden georganiseerd vanuit pure passie en niet vanuit een winstoogmerk. Als je wordt toegelaten, vraagt Laz elk jaar een andere ludieke bijdrage, zoals een kentekenplaat, sokken of een shirt.
4. De “Sacrificial Virgin”
Bij de meeste races is startnummer 1 een eer, maar niet bij de Barkley. Dit nummer wordt toegekend aan de renner waarvan Laz denkt dat hij het slechtst voorbereid is en waarschijnlijk niet eens de eerste ronde haalt. Aan originaliteit geen gebrek bij de organisatoren in ieder geval.
5. Geen GPS, alleen een kaart
Oriëntatie is essentieel bij de Barkley. Deelnemers krijgen een handgetekende “Master Map” en moeten zelf hun route bepalen. GPS is verboden, en verdwalen is eerder regel dan uitzondering. Zelfs een lid van een documentaireploeg raakte ooit 16 uur lang verdwaald. En hulp zit er niet in. Je moet je helemaal zelf zien te redden.
6. Onheilspellende locaties
Het parcours loopt langs plekken met namen als Meth Lab Hill, Rat Jaw en Frozen Head. Deze locaties zijn even angstaanjagend als hun namen, met steile hellingen, dichte bossen en verraderlijke omstandigheden. Daarmee is niet alleen het wedstrijdelement spannend, maar ook het doorkruisen van de omgeving.
7. Unieke checkpoints
Op strategische plekken zijn boeken verstopt. Lopers moeten de pagina eruit scheuren die overeenkomt met hun startnummer als bewijs dat ze daar zijn geweest. Zonder de juiste pagina’s is je ronde ongeldig. De boeken zijn verborgen onder rotsen, in bomen en in ravijnen. Wel hebben de boeken inspirerende titels, die de lopers een mentaal steuntje geven.
8. De ‘Fun Run’ die niet zo fun is
Voor wie vijf rondes te veel is, biedt Laz een “Fun Run”-optie: drie rondes voltooien binnen de tijdslimiet. Zelfs deze lichtere versie wordt beschouwd als een enorme prestatie.
9. De beloning? Overleven.
Je wint geen geld of medaille als je de Barkley voltooit. Finishen is de enige beloning, en het is een prestatie waar slechts 15 mensen ooit in zijn geslaagd. Leuk feitje: het aantal finishers is lager dan het aantal mensen dat op de maan heeft gestaan.
10. Een obsessie voor velen
De Barkley heeft een cultstatus onder ultralopers en is het onderwerp van de documentaire “The Barkley Marathons: The Race That Eats Its Young”. Deze bizarre mix van humor, mysterie en extreme uitdaging maakt het moeilijk om niet geobsedeerd te raken door deze race. Veel mensen zien het als de ultieme sportieve uitdaging die ze voor het einde van hun leven volbracht moeten hebben.
Zie hieronder een documentaire van de Barkley Marathon!